Transplantasyon

Organ nakli, son dönem organ yetmezliğindeki hastaların günümüzdeki en seçkin tedavi yöntemidir. Organ nakillerinde verici kaynağı, canlı ve kadavra olarak ikiye ayrılmaktadır. Canlı kişilerden organ alınması, organ veren kişinin yaşamını riske sokmayacak organların birini almak ile mümkündür (böbrek, parça olarak karaciğer ve pankreas gibi.) Kadavradan organ alınması için ise vericinin beyin ölümü olmuş ve organlarının kullanılabilir olması için gerekli yasal izinin alınmış olması gerekir. Kadavra kaynaklı vericilerin kullanılabilmesi için en önemli çözüm yolu “organ bağışı”nın yaygınlaştırılmasıdır.

“Organ bağışı”, bir kişinin hayatta iken serbest iradesi ile, tıbben yaşamı sona erdikten sonra doku ve organlarının başka hastaların tedavisi için kullanılmasına izin vermesi ve bunu belgelendirmesidir. Bugüne kadar çok sayıda hasta, organ vericisi bulunamaması nedeniyle kaybedilmiştir. Kadavradan organ alınabilmesi için tıbbi ölüm (beyin ölümü) olarak adlandırılan ölüm halinin gerçekleşmiş olması gerekir.

Her ne kadar böbrek yetmezlikli hastalar diyalizle de tedavi olsalar da, bu hastalar için en iyi tedavi yöntemi böbrek naklidir. Karaciğer ve kalp yetmezliğinde ise tek alternatif, organ naklidir.

Nakil hastaları için en önemli tehdit, organın kişinin kendi vücudu tarafından erken dönemde reddedilmesidir. Bu sebeple, nakilden sonra organın reddinin engellenmesi için tedavi uygulanması şarttır.